Kaczor zabił

Wchodzę sobie kilka minut temu na portal gazeta.pl, a tam news nad newsami: Znaleziono zwłoki na terenie rezydencji prezydenta. Na dowód, że rzecz mi się nie przyśniła, screenshot:

Nie wiem, czy sprawka to pory późnej, czy też zmienionego stanu umysłu, ale ledwiem tytuł ujrzał, przed oczami duszy stanęły mi zastępy policjantów, myszkujących pod Pałacem Prezydenckim lub w okolicach Juraty. Kilku krzyczy do reszty: właśnie natknęli się na zmasakrowane ciało kolejnej anonimowej ofiary słynącego z krwiożerczości Lecha Rozpruwacza. A może nie do końca anonimowej? No właśnie, co jeśli nieszczęsny denat to minister Sikorski, albo nawet sam Premier? W tym drugim przypadku trwają już zapewne przygotowania do rozwiązania przez prezydenta parlamentu, wprowadzenia stanu wyjątkowego i wyrżnięcia wszystkich, którzy głosowali na Platformę… Przygotowany na najgorsze, drżącą ręką naciskam na odnośnik. A tu siurpryza:

Nie, te Włochy to chyba jakaś pomyłka, może chodziło o dzielnicę Warszawy? A może to cenzura… Ludzie Kaczyńskich zapewne opanowali już redakcję na Czerskiej, a cały news osobiście napisała Anna Fotyga:

Mężczyzna zaginął w marcu 2007 (…). Jego zaginięcie zgłosiła żona, a policja poszukiwała go w całych Włoszech. (…) Według pierwszych ustaleń mężczyzna poczuł się źle za kierownicą, a jego auto staranowało parkan rezydencji i wjechało w zarośla.

Wiem, że mogę za to podzielić smutny los Janusza Palikota, ale muszę postawić to pytanie. I wolę zrobić to publicznie – sprawa dotyczy przecież głowy państwa. Czy Lech Kaczyński aby na pewno ma alibi?

Nelly R.: Ja wam pokażę!

Wirusowy marketing (czy raczej antymarketing) polityczny kwitnie w Polsce w najlepsze, choć od wyborów upłynął już prawie miesiąc. Macdac mówi o przeprosinach kolejnego Kaczyńskiego, spieprzajdziadu nadaje jeszcze aktywniej niż w czasach Jarosława, tymczasem prawicowi aktywiści z rozmaitych blogów, forów i salonów wraz ze zwycięstwem PO nabrali takiego wiatru w żagle, jakiego nie mieli bodaj od czasów Jaruckiej (rządy ukochanej opcji nie służą ani prześmiewcom, ani malkontentom). Nie wspominając już o zwykłych (tzn. nieafiliowanych przy żadnej partii, portalu, gazecie i telewizji) internautach, którzy zadziwiają coraz ciekawszymi pomysłami…

Dziś próbka tej nowej, powyborczej twórczości, inspirowana nie lada jubileuszem: 65 lat temu (19 listopada 1942) zaczął się pod Stalingradem kontratak wojsk radzieckich na pozycje niemieckie – ofensywa, która zadecydowała o losach III Rzeszy. Uczcimy ten fakt, oglądając najbardziej niemieckiego (z racji pochodzenia) i radzieckiego (z racji urodzenia) z polskich polityków i jego obwoźne show, stylizowane na komedię o pewnym Adolfie:

Z Leninem śpij!

Dokładnie 90 lat temu, w nocy z 7 na 8 listopada 1917 roku, wybuchła rewolucja październikowa. Kto by sądził, że to historia, która nas dziś już w żaden sposób nie dotyczy, niech posłucha wiersza, który na temat przywódcy bolszewików napisała dawno temu mama naszych przywódców. Recytuje ten bardziej kochany:

Nekrologi IV RP

Wiele osób już po ogłoszeniu wstępnych wyników wyborów czuło wewnętrzny obowiązek pokazania, jak bardzo będzie im Jej brakowało. Nie ma tu miejsca, by opisać ból wszystkich, poprzestaniemy zatem na garści linków i obrazków.

U Niepokornych księga kondolencyjna. U Gniewomira Świechowskiego Wiśniowska w gumofilcach (niestety, niezwizualizowana). Wielkich nieobecnych nadchodzącego Sejmu i jednocześnie najbardziej malownicze twarze Czwóreczki: Romana “Konnotwarzego” Giertycha, Wojtka “SłodkieChłopie1972″ Wierzejskiego, Andrzeja “Opalonego Buraka” Leppera i Piotra “Wyrocznię” Tymochowicza, żegna na swoim blogu zlany łzami Uenifeu. Całą Czwartą Najjaśniejszą opłakują tymczasem Chomiks i Logic w chwytających za serce nekrologach:

I tylko Fragles straszy jak zwykle, tym razem duchami:

Falstart dwujajeczny

Po wielu miesiącach “i chciałabym, i się boję”, Platforma Obywatelska wypuściła spot, który miał pokazać, że partia Tuska jednak ma jaja:

Niestety, wystarczyło małe tupnięcie PiS-u i jaja… poszły się smażyć.

Jarosławowi gratulujemy omletu.

Zbyszek coś wymyśli…

Monika Olejnik idzie w ślady Szymona Majewskiego:

Już nie mogę się doczekać riposty twórców oryginału.

Kij ma dwa końce

Dzisiejszy przebój to cieplutka jeszcze reklamówka PiS, demaskująca mechanizmy działania “Układu”:

Jak widzimy, po kilku nieodwzajemnionych gestach w stosunku do Platformy, PiS poszedł po rozum do głowy i po raz kolejny stawia na strategię generowania i wykorzystywania podziałów i resentymentów. Biedni nie lubią bogatych, okradani - złodziei. Przekonać człowieka, że jest biedny dlatego, że owoce jego pracy kradną biznesmeni i politycy, nie jest zaś wcale trudno - każdy z nas ma wbudowane w psychikę silne mechanizmy obronne, które sprawiają, że łatwiej mu uwierzyć, że świat przeciw niemu spiskuje, niż że sam jest po prostu życiowym niedołęgą.

Psychologia psychologią, trudno jednak zaprzeczyć, że jeśli chodzi o skalę korupcji w czasach poprzednich ekip, spot wydaje się dość realistyczny (co zresztą wcale nie musi o Kaczyńskich dobrze świadczyć, w końcu opozycji też się w nim “smaruje”). Problematyczna jest tylko jego adekwatność w stosunku do aktualnie rządzących, wyrażona w finałowym “Wiem, k…, że nie biorą”. Cóż, do dziś wydawało mi się, że nieudana akcja CBA i rzeczy, które potem usłyszeliśmy z ust Ziobry i taśm prokuratury, pokazują coś zupełnie przeciwnego: nawet jeśli premier i jego ukochany minister są czyści jak łzy, uczciwość i nieprzekupność ludzi, którymi się otaczają, raczej nie odbiega drastycznie od średniej ogólnopolskiej.

Treść spotu pozwala także na inną, niezamierzoną interpretację. Jeszcze na początku lipca i Lepper, i Kaczmarek byli członkami rządu Jarosława Kaczyńskiego. Trudno w takiej sytuacji nie żywić wątpliwości, czy fraza NIEDAWNO TEMU W POLSCE aby na pewno odnosi się do mało już pamiętanych rządów przedpisowskich…

Eutanazja IV RP

Wczoraj w godzinach wieczornych miała miejsce pierwsza w Polsce publiczna eutanazja. Popełnił ją na IV Rzeczypospolitej (i jednocześnie na sobie) Sejm V kadencji, z hukiem się rozwiązując.

Tym, którzy nie są do końca przekonani, czy rzeczywiście Czwarta Najjaśniejsza męczyła się aż tak strasznie, że trzeba było skrócić jej żywot uciekając się do aż tak drastycznego środka, dedykuję starą norweską reklamę. Przyznacie, że jej twórcy musieli być jasnowidzami, udało im się bowiem nakręcić alegorię sukcesów ostatniej edycji polskiego parlamentu na długo przed wyborami 2005:

Stan wyjątkowy czy rozwiązanie Sejmu?

I jak tu nie uznać Juliusza Machulskiego za proroka? Już cztery lata temu przewidział narady rządowe w IV RP: