Wirusowy marketing (czy raczej antymarketing) polityczny kwitnie w Polsce w najlepsze, choć od wyborów upłynął już prawie miesiąc. Macdac mówi o przeprosinach kolejnego Kaczyńskiego, spieprzajdziadu nadaje jeszcze aktywniej niż w czasach Jarosława, tymczasem prawicowi aktywiści z rozmaitych blogów, forów i salonów wraz ze zwycięstwem PO nabrali takiego wiatru w żagle, jakiego nie mieli bodaj od czasów Jaruckiej (rządy ukochanej opcji nie służą ani prześmiewcom, ani malkontentom). Nie wspominając już o zwykłych (tzn. nieafiliowanych przy żadnej partii, portalu, gazecie i telewizji) internautach, którzy zadziwiają coraz ciekawszymi pomysłami…

Dziś próbka tej nowej, powyborczej twórczości, inspirowana nie lada jubileuszem: 65 lat temu (19 listopada 1942) zaczął się pod Stalingradem kontratak wojsk radzieckich na pozycje niemieckie – ofensywa, która zadecydowała o losach III Rzeszy. Uczcimy ten fakt, oglądając najbardziej niemieckiego (z racji pochodzenia) i radzieckiego (z racji urodzenia) z polskich polityków i jego obwoźne show, stylizowane na komedię o pewnym Adolfie: